Op maandag 12 oktober 2026 weten we welke chef zich het komende jaar Lady Chef of the Year mag noemen en zo de opvolgster wordt van Loélia Gachadoat van restaurant Pluriel in Transinne. Culinaire Ambiance sprak in aanloop naar de uitreiking met elk van de 5 finalistes. Van 7 tot en met 11 oktober brengen we dagelijks een persoonlijk portret van een van hen. Vandaag is dat Celine Bleys van restaurant NYDE in Borgloon.
Een gebakken tarbot met witloof en een hollandaise op basis van hazelnootboter. Voor Celine Bleys hoeft een gerecht niet ingewikkeld te klinken om haar keuken te typeren. Een uitstekend product, een klassieke basis en een twist. Daarin herkent de chef van NYDE zichzelf.
Van meehelpen bij papa naar de hotelschool
De liefde voor lekker eten kreeg Celine thuis mee. Haar vader is kok en zette goed eten op tafel ook al waren zij en haar zus als kinderen niet altijd de gemakkelijkste eters. Toen haar ouders een traiteurzaak begonnen was ze ongeveer 12. Ze hielp geregeld mee en ontdekte hoeveel plezier ze daarin vond.
Wat aanvankelijk iets voor haar vrije tijd was werd stilaan een toekomstplan. Voor de overstap naar de hotelschool moest ze thuis wat aandringen maar uiteindelijk mocht ze die richting uit. Haar belangstelling ging toen al verder dan zelf koken. Ze keek graag naar programma’s over gastronomische restaurants en bewonderde de zorg waarmee chefs hun gerechten uitwerkten.
Een eigen zaak op 22
De stap naar een eigen restaurant kwam vroeger dan verwacht. Celine werkte in de zaak die ze later zou overnemen. Toen de eigenaars besloten zich volledig op hun wijnhandel te richten vroegen ze of zij en haar partner interesse hadden om het restaurant voort te zetten. Ze wisten dat de ambitie om ooit zelfstandig te beginnen er was.
“We waren toen nog maar 22”, vertelt ze. “Maar op dat moment ervaarde ik dat niet zo. We hadden niets te verliezen en konden het maar proberen.”
Achteraf begrijpt ze waarom anderen die beslissing moedig vinden. Op het moment zelf overheerste het vertrouwen dat ze de kans moesten grijpen. Mocht het niet lukken dan konden ze nog een andere weg kiezen. “Als je nog niet veel hebt om in te zetten kun je in mijn ogen alleen maar winnen. Zo keek ik er toen naar.”
Tarbot vertelt het verhaal
Wie haar keuken wil begrijpen krijgt van Celine een concreet voorbeeld. Een gerecht van de voorbije winter met tarbot, gebakken witloof en een hollandaise met hazelnootboter.
“Het bevat eigenlijk alles waarvoor onze keuken staat. Een kwalitatief product, een klassieke basis maar toch met een twist. Het is heel herkenbaar en comfortabel alleen net iets anders.”
Die productgerichte aanpak was er vanaf het begin. De uitwerking is door de jaren heen verfijnder geworden. “Vroeger was onze keuken relatief bruut om het zo te zeggen. Het ingrediënt stond op de eerste plaats. Dat is nog altijd zo maar ondertussen letten we op meer details en zijn de gerechten doordachter.”
Op de vraag welk product meer aandacht verdient noemt ze niet meteen een vergeten groente of een weinig gebruikte vis. Haar aandacht gaat vooral naar goede producten en wat ze daarmee op het bord kan doen.
“Doe de complimenten maar aan de chef”
Als vrouwelijke chef heeft Celine naar eigen zeggen weinig uitgesproken obstakels ervaren. Wel merkte ze bij de start hoe vanzelfsprekend gasten soms aannemen dat de chef een man is. Er werkte toen ook een mannelijke souschef in de keuken en beiden brachten af en toe gerechten naar de tafel.
“Dan zeiden mensen tegen mij: doe de complimenten maar aan de chef. Terwijl ik dacht, die staat hier voor u.”
Ze vertelt het zonder daar een grotere conclusie aan te verbinden dan haar eigen ervaring toelaat. Ze heeft niet het gevoel gehad dat ze als vrouw harder moest werken om waardering te krijgen. Tegelijk beseft ze dat haar loopbaan als werknemer kort was want ze werd al vroeg haar eigen baas.
“Er zijn ongetwijfeld mensen die andere ervaringen hebben. Ik persoonlijk niet.” Ook tijdens haar stages ervaarde ze haar positie vooral als die van een stagiair zonder een duidelijk verschil tussen mannen en vrouwen te voelen.
Een titel als erkenning
Wat zou er bij NYDE veranderen als Celine op 12 oktober Lady Chef of the Year wordt? Aan haar manier van koken wil ze alvast niet sleutelen vanwege een prijs.
“Het zou een mooie erkenning zijn voor wat je doet. Maar het is niet omdat je die titel krijgt dat je daarom dingen moet veranderen.”
Ook op de vragen naar een favoriete eerdere winnares of een jonge chef aan wie ze de titel later zou willen doorgeven antwoordt ze eerlijk. Ze heeft de vorige edities te weinig gevolgd om een naam te noemen en kent niet meteen een vrouwelijke chef die ze als toekomstige opvolgster naar voren wil schuiven.
Wat ze wel helder kan benoemen is de keuken die ze zelf wil blijven maken en die is herkenbaar, verzorgd en opgebouwd rond kwaliteit. Zoals die tarbot met witloof waarbij een klassieke saus net een andere richting krijgt.